Home > Forough Tamimi

Mahtab, haar nieuwe land en minister Blok

Na lange tijd kom ik Mahtab, die ik een paar keer heb ontmoet op Iraanse feesten, weer tegen in een café. Ze zit net als andere studenten achter haar laptop. Ik weet dat ze net met een masteropleiding is begonnen. Ze zit te werken maar zodra ze me ziet, nodigt ze me uit om samen een kop koffie te drinken en bij te praten. Ik vraag naar haar studie en het leven hier: ik ben nieuwsgierig naar haar mening over en belevenissen in haar nieuwe land. Mahtab kwam vier jaar gelden uit Iran naar Nederland. Na de asielprocedure begon ze

Lang leve de journalistiek!

Eind vorig jaar zijn zes journalisten van RFG Magazine uitgenodigd om deel te nemen aan de conferentie Onderzoeksjournalistiek van de VVOJ in Maastricht. Een van hen was Forough Tamimi. De nieuwste speelfilm van Steven Spielberg, over een sterk staaltje onderzoeksjournalistiek, bracht haar terug bij het centrale thema van de conferentie: 'Amerikaanse toestanden'. Vorige week heb ik The Post gezien, de nieuwe film van Steven Spielberg. Een fantastische film met Meryl Streep als Katharine Graham, uitgeefster van de Washington Post, en Tom Hanks als journalist Ben Bradlee. De film gaat over de Pentagon papers, geheime documenten van de Amerikaanse overheid over de

‘Blijf de lieve stad’

Toen ik voor het eerst vanaf de noordelijke kant van het IJ naar Amsterdam blikte, was het alsof de zee zijn armen in de vorm van grachten had uitgestrekt en ze liefdevol om de stad heen had geslagen. Ik zag een stad zonder gigantische monumenten, kathedralen en paleizen, zonder grote pleinen en wolkenkrabbers. Een kleine stad in vergelijking met Parijs, Londen, Rome of New York, met een bescheiden paleis op de Dam en een aantal historische monumenten. Niettemin is Amsterdam een metropool waar 180 verschillende nationaliteiten samenleven. Onlangs werkte ik als antropologe mee aan het onderzoeksproject Ongekend Bijzonder, over de

Het enige antwoord op onze oorlogscultuur is een utopische strategie

Op zondagochtend 4 juni las ik een korte zin op Facebook, geschreven door een vriendin die in de VS woont: “Wat is er weer aan de hand in Londen, in godsnaam?” Ik dacht meteen: “O nee, weer een aanslag.” Vervolgens las ik het laatste nieuws op de website van de NOS. Het was waar. Weer een terroristische aanslag, en in Londen. Die plaatsnaam maakte mij heel verdrietig. Waarom, dat probeer ik hier onder woorden te brengen. Oorlog en vrede Op dat moment herinnerde ik me een scene uit een tv serie, Oorlog en Vrede, de bekendste roman van Leo Tolstoj.