Home > Binnenland > ‘Blijf de lieve stad’

Toen ik voor het eerst vanaf de noordelijke kant van het IJ naar Amsterdam blikte, was het alsof de zee zijn armen in de vorm van grachten had uitgestrekt en ze liefdevol om de stad heen had geslagen. Ik zag een stad zonder gigantische monumenten, kathedralen en paleizen, zonder grote pleinen en wolkenkrabbers. Een kleine stad in vergelijking met Parijs, Londen, Rome of New York, met een bescheiden paleis op de Dam en een aantal historische monumenten. Niettemin is Amsterdam een metropool waar 180 verschillende nationaliteiten samenleven.

Onlangs werkte ik als antropologe mee aan het onderzoeksproject Ongekend Bijzonder, over de levensverhalen en orale geschiedenis van vluchtelingen in vier grote steden in Nederland. De centrale vragen betroffen het leven van respondenten in Nederland en hun bijdragen aan de steden waarin ze wonen. Ik interviewde alleen Amsterdammers en het viel mij al snel op dat de meeste deelnemers een bijzondere band hebben met de hoofdstad. Ook voor mijzelf is Amsterdam meer dan een woonplaats: de stad waar ik sinds 1989 verblijf, waar ik heb gestudeerd en gewerkt en waar ik getuige was van tal van bijzondere gebeurtenissen.

Duiven met duiven

‘Duiven met duiven, valken met valken, soort zoekt soort,’ luidt een uitdrukking in het Perzisch. En ik, links georiënteerde vrouw uit Iran, zocht in het begin naar mijn eigen soort in Amsterdam. Langzaam maar zeker leerde ik allerlei soorten mensen kennen en maakte ik vrienden.

Forough Tamimi
Forough Tamimi is geboren en opgegroeid in Iran. In Nederland heeft ze culturele antropologie gestudeerd. In de afgelopen vijftien jaar heeft Forough gewerkt als onderzoeker, coach en journalist. Met name schrijven over vluchtelingenproblematiek spreekt haar zeer aan. Zij vindt dat de levensverhalen van vluchtelingen en hun bijdragen aan de Nederlandse samenleving sterk onderbelicht zijn.