Home > Buitenland

Herinneringen aan Aleppo

De Syrische stad Aleppo ligt al jaren in puin, door onophoudelijk oorlogsgeweld. Bitterzoete herinneringen, zoals die van Hazem Darwiesh, zijn dan zo belangrijk om de historische stad in leven te houden. Ondanks de nachtmerries die hem blijven achtervolgen vertelt hij graag over zijn geliefde Aleppo, een verloren stukje geschiedenis in de vorm van een verwoeste stad. Mijn oma’s stenen kast De afgelopen weken werd ik ’s nachts vaak wakker in het wolven uur, het laatste uur van de nacht, waarin ik probeerde om al mijn dromen en nachtmerries onder controle te krijgen. Mijn dromen voerden mij terug naar de winterkamer

Land van wonderen

Azerbeidzjan is een prachtig land, schrijft journalist Vugar Abbasov, zelf afkomstig uit dat land. Mooie natuur en aardige mensen, vooral in de stad Sheki. Zijn kinderen willen nu alweer terug.    Ook dit jaar hadden wij, mijn familie en ik, Azerbeidzjan als onze vakantiebestemming gekozen. Hoewel dit niet de eerste keer was dat we hier op vakantie waren, en we zelf Azerbeidzjanen zijn, waren er nog zat dingen te doen.  [caption id="attachment_2677" align="alignright" width="225"] Bakoe[/caption] Azerbeidzjan betekent letterlijk ‘land van vuur’. De hoofdstad Bakoe betekent ‘stad van de wind’.  En hoewel dat wind en vuur geen ideale combinatie lijken, dooft

Woede en verdriet verenigen het land

“Mijn lieve David, mijn dierbaarste, onze lieve David, onze dierbaarste”. Met deze woorden begint Davor Dragičević iedere avond sinds 26 maart zijn toespraak op het centrale plein in Banja Luka, een stad in Bosnië. Achter hem staat steevast een groep vrienden van zijn zoon David, allemaal gekleed in witte T-shirts met zijn foto: David met zonnebril en dreadlocks en de woorden “Pravda za Davida”  (Gerechtigheid voor David). Op het plein verzamelt zich iedere avond om half acht een menigte, soms enkele tientallen, soms wel een paar honderd mensen. David Dragičević (21) is in de nacht van 17 op 18 maart

Syrische vluchtelingen willen een veilige en waardige terugkeer

De laatste weken is duidelijk geworden dat de regering van Libanon aanstuurt op de terugkeer van een miljoen vluchtelingen naar Syrië. Dit ondanks het feit dat er geen politieke oplossing voorhanden is die een einde aan de oorlog maakt en garanties voor een veilige en waardige terugkeer kan bieden. Integendeel, de plannen voor terugkeer worden gecoördineerd met het regime van Assad, dat de vluchtelingen wil onderbrengen in zogenoemde 'veilige zones' onder controle van de regering. Dit beleid zal leiden tot meer onrecht en leed voor mensen die al alles verloren hebben, terwijl het de kans op een duurzame vrede verkleint.

Vrouwenrechten in Turkije hollen steeds verder achteruit.

Het nu al zestien jaar durende bewind van de AKP heeft ook op het gebied van vrouwenrechten in Turkije voor een grote achteruitgang gezorgd. Niet alleen valt de Turkse overheid aan te rekenen dat zij door haar wetten bepaalde primitieve praktijken op dit vlak bestendigt, ook sluit zij willens en wetens de ogen voor moord op vrouwen, uithuwelijking van meisjes en blootstelling van kinderen aan seksueel misbruik. Schrijnend gebrek aan opvangcentra Volgens een aanbeveling van het Parlement van de Raad van Europa uit 1988 zou er per 7.500 tot 10.000 vrouwen één plek in een opvangcentrum beschikbaar moeten zijn. Volgens

Hoe zit het nu eigenlijk met de Koerdische partijen in Turkije?

Op 24 juni zullen, als gevolg van de grondwetswijziging die vorig jaar in een referendum is goedgekeurd, voor de eerste keer in Turkije de presidents‑ en parlementsverkiezingen tegelijkertijd worden gehouden. Op de kandidatenlijst van een van de deelnemende partijen, de Koerdische Democratische Partij van de Volkeren (HDP), prijkt haar voormalig partijleider Selahattin Demirtas, die momenteel gevangen zit. De in 2013 opgerichte HDP is de zoveelste in een al bijna dertig jaar oude reeks van Koerdische partijen in Turkije, die onder steeds weer nieuwe namen opereerden en keer op keer hun activiteiten als gevolg van ingrijpen van staatswege hebben moeten staken.

Honderd jaar Azerbeidzjan: valt er iets te vieren?

Dit jaar viert Azerbeidzjan zijn honderdjarige bestaan als de Democratische Republiek Azerbeidzjan (DRA), de eerste democratische en seculiere republiek in de islamitische wereld. Vugar Abbasov Azerbeidzjan – deze naam klinkt steeds meer Nederlanders bekend in de oren, maar zo’n 25 jaar geleden was dat anders. Toen wist bijna niemand iets over dit land. Dat is niet vreemd, want tot 1991 hoorde Azerbeidzjan bij de Sovjet Unie. Dat was het jaar dat het land onafhankelijk werd. Azerbeidzjan betekent letterlijk ‘land van vuur’. De republiek, de eerste democratische en seculiere republiek in de islamitische wereld, werd in 1918 opgericht. Het is het grootste

Wat betekent het voor Nederlandse bedrijven dat de VS zich heeft teruggetrokken uit de nucleaire overeenkomst met Iran?

Op initiatief van President Trump trekt de VS zich terug uit de nucleaire overeenkomst met Iran. Dit betekent een terugkeer van de economische sancties tegen Iran. Het Amerikaanse ministerie van Economische Zaken wil tevens sancties tegen bedrijven die handel drijven met Iran. Wat zijn de gevolgen hiervan voor Nederlandse bedrijven die zaken doen in Iran?  Op 14 juli 2015 ondertekenden Iran en zes andere landen een 'Gezamenlijk alomvattend actieplan'. Dat hield in dat Iran zou stoppen met het verder ontwikkelen van zijn nucleaire capaciteiten en de Verenigde Naties zouden de sancties tegen Iran intrekken. Veel Nederlandse bedrijven zagen dat als

Amed: een schrijnend verhaal over systematische onderdrukking in Turkije

Amed vormt slechts één van de honderden vluchtelingen die van Turkije naar Nederland is uitgeweken. Hij heeft in Nederland asiel aangevraagd, omdat vluchten voor hem de enige manier was om te vermijden dat hij nogmaals in de gevangenis terecht zou komen, waarin hij reeds als kind gezeten heeft. En het is juist wat hij toen in de gevangenis heeft meegemaakt, dat hem anders maakt dan de meeste andere vluchtelingen is. Laten we nu naar het verhaal van Amed luisteren. Een Koerdische jongen De thans 22-jarige Amed groeide met zes broers en zussen op in een linkse Koerdische familie in Diyarbakir.
Bashar al-Assad, foto: Kremlin.ru

In het hoofd van Bashar al-Assad

Zaterdagochtend slaakte president Assad een zucht van verlichting. De westerse aanval die zojuist had plaatsgevonden was beperkt, en het Westen had verklaard dat er geen verdere aanvallen zouden volgen. Donderdagavond lag dat nog anders. Het had hem angst aangejaagd. maar hij probeerde zich te beheersen en rustig te blijven. Trump leek weliswaar terug te krabbelen, maar de Britse premier May benadrukte dat Assad echt moest worden afgestraft voor de inzet van chemische wapens op de rebellenenclave Douma vorige week. Eigenlijk begrijpt hij niet waarom de westerse wereld ditmaal zo boos is. Hij doet toch niets nieuws? Ook in het verleden