Home > Buitenland

Protesten in Belgrado

Al maandenlang komen iedere zaterdag duizenden mensen in Belgrado en andere grote steden van Servië bijeen om te protesteren tegen president Vučić. Ze hebben de president een deadline gesteld die aanstaande zaterdag 13 april afloopt. Deze luidt: pak je spullen en vertrek. Dat meldt een vereniging van oppositiepartijen (de Bond voor Servië) die samen met enkele burgerbewegingen de protesten aanvoert. De belangrijkste eisen die zaterdag gesteld gaan worden zijn het ontslag van de president, de premier en de voorzitter van het parlement. Daarnaast eisen de demonstranten de bevrijding van de media uit handen van mediatycoons die zich achter de macht hebben

De burgeroorlog in Venezuela

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: waarom betitelen de Europese media de situatie in Syrië als een burgeroorlog en die in Venezuela niet? Een paar weken geleden is er ook in Venezuela eentje begonnen, waarvan niemand weet hoe lang het gaat duren voor er een einde aan komt. Maar waarom zou ik eigenlijk de situatie daar als een burgeroorlog beschouwen, als helemaal niemand anders dat tot nu toe heeft gedaan? Ben ik zo naïef of ben ik slechts op zoek naar een speciale manier om mijzelf van anderen te onderscheiden? Op basis van alle officiële beschrijvingen

Religieuze onderdrukking in Eritrea

In Eritrea, een geïsoleerd land in Oost-Afrika, is al jaren sprake van een totalitair regime. Er is geen persvrijheid, geen politieke vrijheid en geen godsdienstvrijheid. Sinds de onafhankelijkheid van Eritrea in 1991 zijn burgers in dit land verdwenen of vastgezet in gevangenissen of onbekende detentiecentra. Zo werden religieuze minderheden en Eritreeërs die tegen het regime zijn vastgezet. Daarnaast werden ook journalisten en dienstplichtontduikers gearresteerd. Door de mensenrechtenraad van de Verenigde Naties (VN) werden talloze verhalen over de religieuze vervolging in Eritrea vastgelegd. Sommige gedetineerden die na een paar jaar vrij kwamen of ontsnapten meldden dat veel van de gearresteerden zijn

De zakdoek

Twee ruiters strijden op hun paard om de zakdoek van de bruid. De een pakt haar zakdoek en snelt, achtervolgd de ander, naar het eindpunt van het parcours. Wie daar de zakdoek aan de bruidegom overhandigt, heeft de wedstrijd gewonnen, en wordt door de vader van de bruidegom beloond. Dat betekent in Koerdistan het begin van het huwelijksfeest.   Het was de zakdoek van de zanger Charles Aznavour die mij aan deze traditie herinnerde. Had misschien ook het zakdoekje dat Aznavour vanouds aan het eind van zijn concerten op de grond liet vallen een of andere symbolische betekenis? Moest het

Azerbeidzjanen protesteren in Brussel

Op 23 februari 2019 hielden de Europese Azerbeidzjanen een protestrally in de Belgische stad Brussel, tegenover het Europees Parlement op het Luxemburgplein. Naar schatting 450-500 Azerbeidzjanen uit allerlei Europese landen, waaronder Nederland, Duitsland, België, Hongarije, waren op komen draven. De demonstranten droegen Azerbeidzjaanse vlaggen en spandoeken met verschillende slogans. Hun hoofdmotto was "Justice to Khojaly". Ze protesteerden tegen de stilte van de internationale gemeenschap ten aanzien van het bloedbad in Khojaly, dat plaatsvond op 26 februari 1992. Khojaly is een Azerbeidzjaanse stad, die momenteel in handen is van buurland Armenië. Ongeveer een vijfde (20%) van Azerbeidzjan is nog steeds in bezit

De hitte van een ware hel

Zevenentwintig  jaar geleden ervoer Khojali de hitte van een ware hel, terwijl het een koude winterdag was. Ik heb mijn artikel niet zomaar zo genoemd.  Op 26 februari 1992 kende de Azerbeidzjaanse stad Khojaly een hete winter, terwijl het koud was. De hitte van een ware hel. Het Armeens-Russische leger viel de stad binnen en zorgde voor een bloedbad onder de lokale Azerbeidzjaanse bevolking. Op één avond verloren volgens de Azerbeidzjaanse autoriteiten 613 mensen het leven. Honderden inwoners werden dakloos. Wie waren de daders? Iedereen weet dat, tot op de dag van vandaag: het de Russische en Armeense leger. Maar

“Gekooide vrouwen” of gekooide journalistieke ideeën in het Syrië van Assad?

Op 17, 18 en 19 januari zond Nieuwsuur in drie afleveringen onder de titel "Het Syrië van Assad" een lange reportage uit over de huidige situatie in het land, gemaakt door de verslaggevers Roozbeh Kaboly en Rachid el Mourif. De eerste en de tweede aflevering waren niet zozeer aan de politiek gewijd, als wel aan het dagelijks leven van de inwoners na de oorlog. Alleen de derde en laatste aflevering, getiteld "Gekooide vrouwen", had in z'n geheel de politiek als onderwerp. Centraal stond het verhaal van een aantal vrouwen die door de jihadistische groep "Jesj Alislaam" ontvoerd en gemarteld waren. Als

Een sprookje in de duisternis: Hot country Cold winter

Een sprookje in de duisternis: Hot Country Cold Winter Stelt u zich een land voor waarvan het jarenlang bestaande maatschappelijk systeem instort.  In dezelfde periode maakt het een grote aardbeving mee en verliest het ongeveer 5000 burgers. En tegelijk raakt het ook nog in oorlog met een buurland. Stelt u zich een film voor die pas na 23 jaar verschijnt, en waarvan de opnames met tussenpozen 12 jaar in beslag genomen hebben. En deze film verhaalt over de koude en donkere winter in dit land.   Het einde van de jaren '80 en het begin van de jaren '90 vormden

Herinneringen aan Aleppo

De Syrische stad Aleppo ligt al jaren in puin, door onophoudelijk oorlogsgeweld. Bitterzoete herinneringen, zoals die van Hazem Darwiesh, zijn dan zo belangrijk om de historische stad in leven te houden. Ondanks de nachtmerries die hem blijven achtervolgen vertelt hij graag over zijn geliefde Aleppo, een verloren stukje geschiedenis in de vorm van een verwoeste stad. Mijn oma’s stenen kast De afgelopen weken werd ik ’s nachts vaak wakker in het wolven uur, het laatste uur van de nacht, waarin ik probeerde om al mijn dromen en nachtmerries onder controle te krijgen. Mijn dromen voerden mij terug naar de winterkamer

Land van wonderen

Azerbeidzjan is een prachtig land, schrijft journalist Vugar Abbasov, zelf afkomstig uit dat land. Mooie natuur en aardige mensen, vooral in de stad Sheki. Zijn kinderen willen nu alweer terug.    Ook dit jaar hadden wij, mijn familie en ik, Azerbeidzjan als onze vakantiebestemming gekozen. Hoewel dit niet de eerste keer was dat we hier op vakantie waren, en we zelf Azerbeidzjanen zijn, waren er nog zat dingen te doen.  [caption id="attachment_2677" align="alignright" width="225"] Bakoe[/caption] Azerbeidzjan betekent letterlijk ‘land van vuur’. De hoofdstad Bakoe betekent ‘stad van de wind’.  En hoewel dat wind en vuur geen ideale combinatie lijken, dooft