Home > Column (Page 4)

Oorlog ontneemt kinderen hun toekomst. En het Westen doet alsof het niets doorheeft

Is er een toekomst zonder kinderen mogelijk? Nee, want kinderen zíjn de toekomst. Zeggen we. En iets zeggen is makkelijk. Maar wat doen we eigenlijk voor kinderen? Ik bedoel dan niet alleen de kinderen in jouw of mijn land, maar in de hele wereld. We weten dat er oorlog is in landen als Irak en Syrië. Maar er zijn ook landen, waarvan we niet weten dat ze in oorlog zijn, of bezet door buurlanden. Ook in deze landen wordt de toekomst van kinderen bedreigd. Eén van deze landen is Azerbeidzjan. Zo'n twintig procent van Azerbeidzjan, de regio Nagorno-Karabach, in het

Zelfs vluchtelingen weten niet van het bestaan van Wereldvluchtelingendag

Vertaling: Milou Dekkers Wereldvluchtelingendag, jaarlijks gevierd op 20 juni, is ondanks alle berichten daarover niet erg bekend. De publiciteit komt uit landen die het Verdrag van Genève ondertekenden, het verdrag uit juli 1951 definieert de omstandigheden waaronder landen een vluchtelingenstatus moet verlenen aan hen die dat aanvragen. Na aanleiding van de resultaten van onze kleine enquête over Wereldvluchtelingendag onder de vluchtelingen zelf, hebben we geconstateerd dat veel van hen niet van het bestaan van deze dag weten. In diverse asielzoekerscentra in Nederland ('s Gravendeel, Almere en Zeewolde) wisten van de tien ondervraagde personen slechts twee via social media van deze

Het enige antwoord op onze oorlogscultuur is een utopische strategie

Op zondagochtend 4 juni las ik een korte zin op Facebook, geschreven door een vriendin die in de VS woont: “Wat is er weer aan de hand in Londen, in godsnaam?” Ik dacht meteen: “O nee, weer een aanslag.” Vervolgens las ik het laatste nieuws op de website van de NOS. Het was waar. Weer een terroristische aanslag, en in Londen. Die plaatsnaam maakte mij heel verdrietig. Waarom, dat probeer ik hier onder woorden te brengen. Oorlog en vrede Op dat moment herinnerde ik me een scene uit een tv serie, Oorlog en Vrede, de bekendste roman van Leo Tolstoj.

Mijn Nederlandse vriend Herco!

Het beste voor de nieuwkomers is dat zij goede relaties hebben met de Nederlanders. Een van de vluchtelingen vertelde mij zijn persoonlijke ervaringen daarover. Ik was net twee maanden in Nederland en ik werd verrast door de Nederlanders die naar het gebouw kwamen waar de vluchtelingen zaten. Ik vroeg een van de Nederlandse vrijwilligers in het AZC wat er gebeurd was. Hij antwoordde dat de gemeente bekend gemaakt had, dat er een AZC in deze straat zat. En dat de Nederlandse bewoners die rond het AZC wonen, waren uitgenodigd om een bezoekje te brengen of samen te eten met een