Home > Cultuur (Page 2)

Na de oorlog: pijn en hoop

In het Rijksmuseum voor Oudheden in Leiden is vanaf 20 oktober een solotentoonstelling te zien van de Irakese kunstenaar Qassim Alsaedy. RFG-journalist Entisar Al-Ghareeb voerde in 2011 een bijzonder interview met deze succesvolle kunstenaar: over oorlog, ballingschap en hoe het is om opnieuw te beginnen. Vertaling: Sonja Alferink “Ik ben geboren in Bagdad, vlakbij de rivier de Tigris. Ik voel de stad nog steeds: de aarde, de historische plekken, de vogels, de vissen. De bijzondere geur van de stad kan ik nog steeds ruiken. Ik mis die geur, eigenlijk op alle plekken waar ik daarna ben geweest. De periode na

‘Blijf de lieve stad’

Toen ik voor het eerst vanaf de noordelijke kant van het IJ naar Amsterdam blikte, was het alsof de zee zijn armen in de vorm van grachten had uitgestrekt en ze liefdevol om de stad heen had geslagen. Ik zag een stad zonder gigantische monumenten, kathedralen en paleizen, zonder grote pleinen en wolkenkrabbers. Een kleine stad in vergelijking met Parijs, Londen, Rome of New York, met een bescheiden paleis op de Dam en een aantal historische monumenten. Niettemin is Amsterdam een metropool waar 180 verschillende nationaliteiten samenleven. Onlangs werkte ik als antropologe mee aan het onderzoeksproject Ongekend Bijzonder, over de

Hoe ik mezelf betrapte op racisme

Goed artikel? Doneer aan RFG Magazine met de donatiebutton onderaan! Het vergt moed om je eigen vooroordelen onder ogen te zien, merkte Sara Mohammadi. “Nog steeds voel ik de schaamte en de pijn.” Ik ben een migrant uit Iran. Ik ben, met mijn lichtbruine huid en donkerbruin haar, soms slachtoffer van racisme. Maar ik ben ook dader. Ik heb ontdekt dat ‘tegen racisme zijn’ geen principe is, maar een levensstijl. En dat je pas echt vrij kunt worden van je eigen racistische vooroordelen als je je er constant van bewust durft te zijn. De zoektocht naar mijn eigen vooroordelen was

Waarom Palmyra veel meer is dan een verwoeste archeologische trekpleister

We hoorden vorig jaar over de Syrische stad Palmyra. Deze stad, ook wel bekend als de stad van Duizend Zuilen, werd voor 80 procent vernietigd vanwege de oorlog in Syrië. Maar wat weten we over Palmyra? Wat betekent de archeologie en wie heeft deze stad geregeerd? Waar bevindt het zich? Zenobia, een krachtige Syrische vrouw, was de koningin van Palmyra. Zij leidde met haar man Uzaina (Odaenathus) een opstand tegen het Romeinse Rijk en slaagde erin het grootste deel van het Syrische land vanuit Palmyra te beheersen. Palmyra ligt in het centrum van Syrië, dichtbij de stad Homs Na de

Essay: filmmaker-vluchteling of gewoon filmmaker?

Filmmaker Sergej Kreso vluchtte in 1993 vanuit de Joegoslavische oorlog naar Nederland. Na een trilogie over de oorlog richtte hij zich op ander werk -  zijn verhaal als vluchteling was uitverteld. Nu vraagt hij zich af: wat is belangrijker, de vluchteling of de mens daarachter? Het was herfst 1993. Het asielzoekerscentrum waar ik toen met mijn vrouw en tweejarige dochter aankwam, was gevestigd in een voormalig klooster in het zuiden van Nederland. Het is moeilijk om een groter contrast voor te stellen dan tussen de lawaaierige chaos van de Joegoslavische oorlog die we achter ons lieten en de rust die

When you read Hemingway and think of Srebrenica, you cannot unsee the connection

Then he rested as easily as he could with his two elbows in the pine needles and the muzzle of the submachine gun resting against the trunk of the pine tree.’ Ernest Hemmingway, For Whom the Bell Tolls Somewhere in the seventies, when everything was still young and fresh Holland and Amsterdam looked like a promised land where all our hippie dreams would have been fulfilled. A place where freedom really existed, a kind of Woodstock-city covered with clouds of marijuana smoke and decibels of music - the real John and Yoko honeymoon place (Drove from Paris to the Amsterdam

No more heroes any more

Whatever happened to all the heroes? All the Shakespearoes? They watched their Rome burn The Stranglers My childhood was full of stories about heroes, mostly dead ones. Like in all socialist countries of that time, the values system was simply created in that way. The shadows of dead heroes were all around us. We learned about bloody stories of their sacrifices every day at school, we sang together about them, we walked through streets named by them, we learned verses about them by heart, and on special days we brought flowers to their monuments and graves. That was a case of