Home > Poëzie en Fictie

Vijf tweets voor Jacinda

   (Voor Jacinda Ardern)   ( 1 ) Ze is een vrouw die niet gelooft, maar ze is een aardige gelovige. Vogels van zekerheid omringen haar. Haar verdriet is warm, Het verdriet van engelen, kinderen en vrouwen brandt in haar hart. (2) Ze is een vrouw die niet gelooft, maar ze is een aardige gelovige. Geen gelovig mens weet meer dan zij. Haar boezem is warm, Profeten beven angstig in haar armen. (3) Ze is een vrouw die niet gelooft, maar ze is een aardige gelovige. Haar gefluister is warm, In haar stem klinkt een fabelachtige melodie. (4) Ze is

Plons

Soad Salem schrijft sinds najaar 2018 poëzie in het Nederlands. Regelmatig zal haar werk op dit platform verschijnen. Kenmerkend voor Soad is haar beeldend taalgebruik, geïnspireerd door de Libische poëzie uit haar moederland.  Plons Het leven zo stil Zachte golven met een klein windje De ogen dicht, een eigen diepe, veilige wereld De zonnestralen verwarmen de lichtgolf Waar het lichaam heerlijk langzaam in schommelt In het zuivere water is het niet echt boven, maar ook niet onder De ziel schijnt als een stukje zilver dat van gevoelens aan elkaar hangt Zo voelt de ‘val in de liefde’   Uit: Dat

Overleven

Soad Salem schrijft sinds najaar 2018 poëzie in het Nederlands. Regelmatig zal haar werk op dit platform verschijnen. Kenmerkend voor Soad is haar beeldend taalgebruik, geïnspireerd door de Libische poëzie uit haar moederland.  Overleven Het soort leven dat je leidt Heeft een naam: super, gaaf of heel gewoon Maar je overleefde vervolging of oorlogen En je hebt zojuist een nieuw land gevonden Dit heet een nieuwe kans of geluk Want overleven is iets anders   Vraag jezelf af: hoor je het geluid van vogels nog? Ben je blij als je op straat een zoen ziet? Schenk je nog steeds een

Gedicht / Morgen is de oorlog ten einde

Morgen is de oorlog ten einde Iedereen gaat morgen een vrouw vergeten Een vrouw die verdrietig is Ze heeft haar zoon gemist Haar zoon, die niet zal terugkomen * Morgen is de oorlog ten einde Iedereen gaat morgen een vrouw vergeten Een vrouw die verdrietig is Een vrouw die nog steeds op haar geliefde wacht Haar geliefde man, die niet zal terugkomen * Morgen is de oorlog ten einde Iedereen gaat morgen een klein meisje vergeten Een meisje dat nog steeds wacht En ze slaapt in haar tranen Met een foto van haar vader Haar vader, die niet zal terugkomen

De vergelijking kloppend houden

[audio mp3="https://www.rfgmagazine.nl/wp-content/uploads/2018/01/03-De-vergelijking-kloppend-houden-Elham-M-A.mp3"][/audio]   Dutch De vergelijking kloppend houden ¥ Diep geworteld En bungelend in het luchtledige Wolken trekken aan één kant haar gezicht bij me vandaan Ik probeer mijn evenwicht te houden Aan de overzijde van het meer lijkt het alsof er bloemen bloeien Ik heb mijn tuinhandschoenen niet meegebracht   Bois de Vincennes, drie bomen zijn daar neergehaald Bois de Vincennes, wanneer de wind er waait, kun je niet je pas versnellen Bois de Vincennes - maar de bomentralies, maar de voetstap-echo Het ontneemt ons wie zal achterblijven in het Bois de Vincennes   Laat je vel over de

Verberg je glimlach

Het werd van hem verondersteld dat hij zijn glimlach verborg en niet om anderen zou geven. Er was hem verteld dat als hij geen genegenheid toonde, anderen juist meer tot hem aangetrokken zouden zijn. Hij droeg ijzeren kleding. Hij was bang dat een aai of oogcontact zijn huid of hart zou raken. Hij was bang om zijn blik in de ogen van de ander te zien. Ogen waren voor hem concentrische cirkels met in het middelpunt een oneindig zwarte kern. Hij was bang om in deze afgrond te vallen en daardoor de scherpe diepte van mensen te raken. Hij stond

Storm op komst

Het is ochtend. Er staan een paar wolken aan de horizon, terwijl de zon opkomt. Ik sta aan het raam en denk aan mijn vader. Hij was socialist. Toen ik zestien jaar oud was, sprak hij met mij over solidariteit. Mijn moeder was erg vrij van geest. Ze kreeg een vriend en mijn vader had hier opvallend genoeg geen problemen mee. De vriend van mijn moeder bleef ook bij ons slapen. Ik was daar zó kwaad over. Als hij kwam, ging ik naar mijn eigen kamer. Mijn vader sliep in de woonkamer en mijn moeder en haar vriend sliepen in

Een ‘vreemde’ arrestatie

Vertaling: Badr Abalhaj Ik stak over naar de andere kant van de straat. Hij benaderde me vriendelijk en alsof hij mij sinds lange tijd kende. Hij droeg blauwe jeans boven zijn vlotte sportschoenen. Zijn waardevolle bovenlichaam gekleed in een wit overhemd. Waarom lachte deze onbekende mij toe? Ik probeerde me voor de geest te halen wie hij kon zijn. Kende ik hem? Was ik hem eerder tegengekomen, dat hij met zo vriendelijk naar mij lachte? Ik negeerde hem. Ik dacht dat de man zich vergist had, maar hij stak zijn hand uit om mij te begroeten. Ik reikte hem weifelend

Gedicht: over een winter die voorbij is

[audio mp3="https://www.rfgmagazine.nl/wp-content/uploads/2017/12/02-Over-een-winter-die-voorbij-is-el.mp3"][/audio]   Nederlands Over een winter die voorbij is ¥ Ik mis je niet, vader Ik mis je niet zo, vader mijn Als mist over het asfalt Niet als bomen langs de landweg, in het gelid Ik wilde een goed toetsenbord En gedichten om te schrijven Maar het is alsof jij degene bent die de gedichten schrijft Me waarschuwt voor de kattenogen als het donker wordt Als het gemis over mijn hart komt, sta ik op en ga wat water drinken Als het gemis jouw hart komt zoeken, denk dan aan de mist Overvolle zijpaden Diepe dalen Misschien ga