Home > Binnenland > Essay: filmmaker-vluchteling of gewoon filmmaker?
BinnenlandCultuur

Essay: filmmaker-vluchteling of gewoon filmmaker?

Filmmaker Sergej Kreso vluchtte in 1993 vanuit de Joegoslavische oorlog naar Nederland. Na een trilogie over de oorlog richtte hij zich op ander werk –  zijn verhaal als vluchteling was uitverteld. Nu vraagt hij zich af: wat is belangrijker, de vluchteling of de mens daarachter?

Het was herfst 1993. Het asielzoekerscentrum waar ik toen met mijn vrouw en tweejarige dochter aankwam, was gevestigd in een voormalig klooster in het zuiden van Nederland. Het is moeilijk om een groter contrast voor te stellen dan tussen de lawaaierige chaos van de Joegoslavische oorlog die we achter ons lieten en de rust die het klooster uitstraalde.

De stilte deed me goed. Ik voelde me als een schipbreukeling die heel lang geen grond onder zijn voeten had gevoeld. Mijn lichaam en mijn geest hunkerden naar de rust die ik ze al maanden niet kon geven. Daarom bracht ik de eerste dagen in het AZC vooral door in onze kleine, eenvoudige kamer, die de drie bedden, evenveel stoelen, één tafel, een ijzeren kast en een televisie nog kleiner deden lijken.

Sergej Kreso
Sergej Kreso is geboren in Sarajevo, Bosnië en Herzegovina. Hij studeerde journalistiek aan de Universiteit voor Politieke Wetenschappen. Naast zijn werk in de media is Kreso ook muzikant. Als lid van meerdere bands was hij in Sarajevo zeer actief in de New Primitives beweging, een artistieke stroming waaronder bekende namen als ‘The No Smoking Orchestra’ en ‘Elvis J. Kurtovic’ vallen. Tijdens de oorlog in 1993 vluchtte hij naar Nederland, waar hij zijn carrière als filmmaker, journalist en muzikant voortzette. Na zijn trilogie over de oorlog in ex-Joegoslavië maakte hij in 2011 Kaffeefahrt ins Krematorium een film over het oprukkende crematoriumtoerisme tussen Duitsland en Nederland. (foto: Negin Zendegani/On File)