Home > Amsterdam

Gebroken spiegels in het Wertheimpark

We kunnen het niet eens voorstellen dat er op een zonnige dag, de blauwe hemel helemaal helder, rustig en vreedzaam, in kleine stukken gebroken en gekrast wordt. Net als een gebroken blauwe spiegel. Deze verbeelding lijkt mij vrij bizar. Toen ik voor het eerst naast het indrukwekkende monument van Jan Wolkers in het Wertheimpark in Amsterdam stond en boven op het monument las: “Nooit Meer Auschwitz”, zag ik inderdaad die talloze krassen op de blauwe hemel en zijn weerspiegeling op de “Gebroken Spiegels” van Jan Wolkers. Het Auschwitzmonument symboliseert een gebroken hemel, die in zijn onmacht een stilte getuige was

Verkleedspelletjes

In het weekend waarin 250 orthodox-protestantse gelovigen de Nashville-verklaring ondertekenen, zit ik in de trein richting Amsterdam, waar ik op bezoek ga bij mijn broer. Onderweg ontvang ik van hem een berichtje. ‘Zullen we naar de IJ-hallen gaan?’ Op Facebook zie ik dat het een rommelmarkt is in Amsterdam-Noord. Een uur later - ik weet inmiddels dat Kees van der Staaij, fractieleider van de SGP in de Tweede Kamer, het pamflet ook ondertekende - valt mijn blik op de rood gelakte nagels van mijn broer. Het is niet eerste keer dat ik hem met nagellak zie, maar rode nagellak zag ik

Becoming citizens for the first time

Met plezier gelezen? Doneer via Blendle! As a Syrian refugee in the Netherlands, I had to experience the unexperienced. The journey from a dictatorship to a democracy grants me the chance to taste the flavour of citizenship. Something refugees like me probably had never experienced in their lives before. However, by becoming a citizen, you get rights, and with rights come of course responsibilities. Besides developing my biking skills on a rainy day, wearing a poncho, and avoiding the cranky bikers in Amsterdam, I believe that becoming an Amsterdammer also means experiencing a variety of things that Dutch society and

‘Blijf de lieve stad’

Toen ik voor het eerst vanaf de noordelijke kant van het IJ naar Amsterdam blikte, was het alsof de zee zijn armen in de vorm van grachten had uitgestrekt en ze liefdevol om de stad heen had geslagen. Ik zag een stad zonder gigantische monumenten, kathedralen en paleizen, zonder grote pleinen en wolkenkrabbers. Een kleine stad in vergelijking met Parijs, Londen, Rome of New York, met een bescheiden paleis op de Dam en een aantal historische monumenten. Niettemin is Amsterdam een metropool waar 180 verschillende nationaliteiten samenleven. Onlangs werkte ik als antropologe mee aan het onderzoeksproject Ongekend Bijzonder, over de

When you read Hemingway and think of Srebrenica, you cannot unsee the connection

Then he rested as easily as he could with his two elbows in the pine needles and the muzzle of the submachine gun resting against the trunk of the pine tree.’ Ernest Hemmingway, For Whom the Bell Tolls Somewhere in the seventies, when everything was still young and fresh Holland and Amsterdam looked like a promised land where all our hippie dreams would have been fulfilled. A place where freedom really existed, a kind of Woodstock-city covered with clouds of marijuana smoke and decibels of music - the real John and Yoko honeymoon place (Drove from Paris to the Amsterdam