Home > Assad

‘Mijn vader was een amateur in vergelijking met mij’

De Syrische leider Bashar al-Assad is geen fan van de vrije pers. Toch wist RFG-auteur Abdul Kader Monlla hem te strikken voor een interview. Hij trof de oorlogsmisdadiger in een goede bui.   Dag meneer de president, bedankt dat u mij deze geweldige kans geeft.(Met glimlach) ‘Graag gedaan, lieve journalist. Jij bent een slaaf van mij, en ik hou een beetje van mijn slaven. Je weet dat de relatie tussen God en zijn slaven heel goed moet zijn, maar helaas heb ik weinig tijd. Ik moet aan de slag, er staan heel veel mensen op de wachtlijst. Ze wachten op

Hoe Hezbollah de vijand werd van het Syrische volk

Na de dood van Qassem Soleimani op 3 januari, hield Hezbollah-leider Hassan Nasrallah een toespraak om hem te eren. De enige juiste informatie die hij gaf was dat de generaal van de Iraanse Revolutionaire Garde was vermoord door de Amerikanen. De rest van zijn toespraak bleek  - zoals altijd - een opeenstapeling van leugens. Nasrallah verweet de VS dat ze naar Irak kwamen onder het mom van het verdrijven van IS terwijl het hen alleen om olie was te doen. Amerikanen zaten voor hun eigen belang in Irak, zei hij. Maar waarom vestigde Hezbollah zich in Syrië? Om IS te

Waarom zijn Syriërs wereldwijd bang voor Assad?

Ondanks de lange afstanden durven de meeste gevluchte Syriërs niet meer de waarheid over de gebeurtenissen in hun land te vertellen. Diverse groepen die in Syrië actief waren of nog zijn, zoals Al Qaeda en IS, vormen een groot gevaar, maar president Assad vormt het grootste gevaar voor Syriërs wereldwijd.  Assad is een dictator, een crimineel, een oorlogsmisdadiger. Al twintig jaar is hij aan de macht in een republiek land. Syrië is geen monarchie, maar Assad wil als een ware koning voorgoed aan de macht blijven. Hij is als winnaar uit de oorlog gekomen. Europa en de VS zeggen niet meer
Bashar al-Assad, foto: Kremlin.ru

In het hoofd van Bashar al-Assad

Zaterdagochtend slaakte president Assad een zucht van verlichting. De westerse aanval die zojuist had plaatsgevonden was beperkt, en het Westen had verklaard dat er geen verdere aanvallen zouden volgen. Donderdagavond lag dat nog anders. Het had hem angst aangejaagd. maar hij probeerde zich te beheersen en rustig te blijven. Trump leek weliswaar terug te krabbelen, maar de Britse premier May benadrukte dat Assad echt moest worden afgestraft voor de inzet van chemische wapens op de rebellenenclave Douma vorige week. Eigenlijk begrijpt hij niet waarom de westerse wereld ditmaal zo boos is. Hij doet toch niets nieuws? Ook in het verleden