Home > Iran

Het weggelaten stuk

8 augustus 2019. Het is middag en de zomerzon schijnt aan de hemel. Wanneer de gouden stralen mijn gezicht bereiken, branden mijn betraande ogen. Ik kan mijn bagage amper meer tillen. Ik ben de weg kwijt. Ik wil AZC Ter Apel bereiken, maar hoe verder ik kom, des te verder het lijkt. Na vele uren bereikt mijn verbrandde en uitgedroogde lichaam eindelijk Ter Apel. Als ik de bewaker zie, kan ik de tranen niet bedwingen. Ik kan het nog steeds niet geloven: dit ben ik, die een Iraans paspoort in Ter Apel afgeef en verklaar een vluchteling te zijn. Ik

Challenging Times

Hoe ziet je leven als nieuwkomer in Nederland eruit tijdens een lockdown? Masood Banozadeh beantwoordt deze vraag in zijn korte film Challenging Times. Hij is geboren en getogen in Iran en woonachtig in Nederland sinds 2012. Film is zijn grote passie. Het idee voor Challenging Times is bij toeval ontstaan nadat zijn familie in Iran wilde weten hoe hij de lockdown in Nederland ervaarde.   [embed]https://vimeo.com/432429112[/embed] Masood is een allround filmliefhebber en -professional. Hij was camera-assist en co-producent voor de korte film Scratched Blue Sky van regisseur Cyrus Esfandiar. Bij het bedrijf Hadoken Productions werkte hij als cameraman aan verschillende producties,

Onaantastbare mensen

Net als in Nederland werd in Iran de ernst van het virus lange tijd ontkend, schrijft Firoozeh Farjadnia. 'Er waren mannen die voor de camera het grafraamwerk likten van het mausoleum dat door honderden mensen was aangeraakt, om zo te laten zien dat geen virus ze kon aantasten.' Het coronavirus was nog heel ver weg van de Nederlandse bodem toen ik slechte berichten uit Iran hoorde. Terwijl alle andere landen in Azië maatregelen hadden genomen om de verspreiding van het virus tegen te gaan, gingen de passagiersvluchten vanuit Chinese steden als Wuhan en Shanghai naar Teheran zonder controle en quarantaine

De geboorte van een nieuwe dag. Een paasgedachte.

Het Perzische nieuwjaar en ons paasfeest is normaal gesproken een viering van een nieuw begin. Dit jaar is dat lastig, merkt Firoozeh. 'Ik voel dat de natuur zich heeft afgekeerd van de mens. Hoe kan ik de kleurige lente vieren met zoveel doden en zieken?' Toen ik nog op school zat, begonnen wij begin maart met het aftellen van de dagen tot het Perzische nieuwjaar. Dat deden wij dagelijks, met veel vreugde, door met telkens een andere kleur krijt de datum aan te geven in een hoekje van het schoolbord.  Maar nu, ver van mijn schooldagen, ver van mijn land

Toiletpapier

Firoozeh Farjadnia begrijpt niks van het hamstergedrag van de Nederlanders. In Iran doet niemand dat. 'Kennelijk ben ik toch nog niet goed ingeburgerd.' Op donderdag 12 maart kondigde het crisisteam aan dat alle evenementen met meer dan 100 mensen zouden worden afgelast tot 1 juni. De schappen met wc-papier en pasta waren op vrijdag 13 maart in veel winkels leeg. Hamsteren is écht niet nodig, benadrukte premier Rutte vrijdagmiddag nog maar eens. 'Stop ermee.' Vrijdag 13 maart19:30 krijg ik een mail van Albert Heijn met als titel: ‘Belangrijk nieuwsbericht’. Elke week stuurt de supermarkt mij een mail met de nieuwe

‘Lieve Firoozeh, mag ik in Europa wel sportvrouw zijn?’

Schrijfster Firoozeh Farjadnia vluchtte 25 jaar geleden uit Iran. Nu vragen landgenoten haar om advies. Op OneWorld beantwoordt ze hun brieven. ‘Zal ik daar, in Europa, wel in alle vrijheid kunnen leven, sporten en genieten?’ Foto: Oneworld.nl In mijn mailbox verschijnt een brief. De naam van de afzender komt me bekend voor. Ik zoek haar op internet op. Neda* is een bekende Iraanse vechtsporter, die veel prijzen in binnen- en buitenland heeft gewonnen. Ze schrijft: ‘Als klein meisje begon ik met vechtsport. Zowel mijn moeder als mijn coach geloofde in mijn talenten en stimuleerde me. Maar dat was van korte

De parlementsverkiezingen waren een ramp voor Iran

Op 21 februari werden in Iran parlementaire verkiezingen gehouden. Die waren verre van democratisch. Tijdens deze elfde verkiezingen sinds de oprichting van de Islamitische Republiek lag de opkomst in de steden onder de 40 procent, een historisch dieptepunt. In de hoop de opkomstcijfers op te krikken, bleven de stembureaus langer open, tot middernacht. Toch bleef de meerderheid van de Iraanse stemgerechtigden weg. In Koerdische steden bleven de meeste stembureaus zelfs helemaal leeg. Zo gaven de Iraniërs (en Iraanse Koerden) blijk van hun onvrede over dit nep-parlement, dat alleen bezig is met het in het zadel houden van het regime en

Hoe Hezbollah de vijand werd van het Syrische volk

Na de dood van Qassem Soleimani op 3 januari, hield Hezbollah-leider Hassan Nasrallah een toespraak om hem te eren. De enige juiste informatie die hij gaf was dat de generaal van de Iraanse Revolutionaire Garde was vermoord door de Amerikanen. De rest van zijn toespraak bleek  - zoals altijd - een opeenstapeling van leugens. Nasrallah verweet de VS dat ze naar Irak kwamen onder het mom van het verdrijven van IS terwijl het hen alleen om olie was te doen. Amerikanen zaten voor hun eigen belang in Irak, zei hij. Maar waarom vestigde Hezbollah zich in Syrië? Om IS te

Voor de Koerden was Qasem Soleimani een aartsvijand

Als leider van de Qads Brigade van de Iraanse Revolutionaire Garde was Qasem Soleimani een sponsor van terroristische organisaties die voor instabiliteit zorgden in heel het Midden-Oosten. Maar Soleimani was ook betrokken bij vele plannen gericht tegen de Koerden in Turkije, Iran, Irak en Syrië. Voor de Koerden is zijn uitschakeling van grote betekenis. Zelf werkte ik in 2017 als verslaggever voor de Koerdische nieuwsorganisatie Rudaw in Irak, toen sjiitische partijen probeerden om in het Iraakse parlement een wet erdoor te drukken waarin werd opgeroepen om Iraans-Koerdische oppositiebewegingen te verjagen van Iraaks grondgebied. Mijn collega’s en ik ontdekten dat Soleimani

Wij spelen thuis

‘Vluchten,’ zei ik tegen mijzelf en ik trok mijn zoekschoenen aan, op weg naar wat er achter de grijze horizon gelegen zou zijn. Ver van alles wat voor mij ooit vertrouwd en vanzelfsprekend was. Ver van alles wat mij met stevige draden aan mijn huis bond. Zoekend naar mijn huis, raakte ik thuisloos. In mijn zoektocht verloor het huis eerst zijn muren en fundering. Dat was wat een revolutie, gevolgd door een oorlog, met mij deed. Of wat ik met mijzelf deed, in de nasleep van dit alles. Het huis dat de oorlog had overleefd. Het huis dat de koude, stilte