Home > Syrië

Hoe Hezbollah de vijand werd van het Syrische volk

Na de dood van Qassem Soleimani op 3 januari, hield Hezbollah-leider Hassan Nasrallah een toespraak om hem te eren. De enige juiste informatie die hij gaf was dat de generaal van de Iraanse Revolutionaire Garde was vermoord door de Amerikanen. De rest van zijn toespraak bleek  - zoals altijd - een opeenstapeling van leugens. Nasrallah verweet de VS dat ze naar Irak kwamen onder het mom van het verdrijven van IS terwijl het hen alleen om olie was te doen. Amerikanen zaten voor hun eigen belang in Irak, zei hij. Maar waarom vestigde Hezbollah zich in Syrië? Om IS te

Voor de Koerden was Qasem Soleimani een aartsvijand

Als leider van de Qads Brigade van de Iraanse Revolutionaire Garde was Qasem Soleimani een sponsor van terroristische organisaties die voor instabiliteit zorgden in heel het Midden-Oosten. Maar Soleimani was ook betrokken bij vele plannen gericht tegen de Koerden in Turkije, Iran, Irak en Syrië. Voor de Koerden is zijn uitschakeling van grote betekenis. Zelf werkte ik in 2017 als verslaggever voor de Koerdische nieuwsorganisatie Rudaw in Irak, toen sjiitische partijen probeerden om in het Iraakse parlement een wet erdoor te drukken waarin werd opgeroepen om Iraans-Koerdische oppositiebewegingen te verjagen van Iraaks grondgebied. Mijn collega’s en ik ontdekten dat Soleimani

Waarom zijn Syriërs wereldwijd bang voor Assad?

Ondanks de lange afstanden durven de meeste gevluchte Syriërs niet meer de waarheid over de gebeurtenissen in hun land te vertellen. Diverse groepen die in Syrië actief waren of nog zijn, zoals Al Qaeda en IS, vormen een groot gevaar, maar president Assad vormt het grootste gevaar voor Syriërs wereldwijd.  Assad is een dictator, een crimineel, een oorlogsmisdadiger. Al twintig jaar is hij aan de macht in een republiek land. Syrië is geen monarchie, maar Assad wil als een ware koning voorgoed aan de macht blijven. Hij is als winnaar uit de oorlog gekomen. Europa en de VS zeggen niet meer

Wat wil Erdogan?

De gevolgen van het Turkse offensief tegen de Koerden in Noordoost-Syrië voor het Koerdische vraagstuk en de toekomst van Syrië. Een analyse door Bahman Azarmidkht. Door bemiddeling van de Verenigde Staten is een staakt-het-vuren overeengekomen tussen de Syrian Democratic Forces (SDF) en Turkije. Dit moet een halt toeroepen aan de Turkse invasie van Noordoost-Syrië. Toch gaan de luchtaanvallen en de bombardementen door Turkse troepen en aan de Turken gelieerde Syrische rebellengroepen onverminderd door. Een deel van deze aanvallen is gericht tegen burgers, scholen, ziekenhuizen en waterzuiveringsinstallaties.  Volgens cijfers van de in Londen gevestigde Syrian Observatory for Human Rights zijn sinds

Win-winsituatie

Negenendertig doden in vrachtwagencontainer in Engeland. Negenendertig doden bij een luchtaanval in Noord-Syrië. Misschien was het alleen het gelijke aantal doden dat mijn aandacht trok. Maar het zette mij aan het denken over de reden waarom deze mensen om het leven zijn gekomen, en over de dader. Het aantal slachtoffers van die dader is veel meer dan twee keer negenendertig doden. Er komen zelfs dagelijks doden bij — Koerden die in het Midden-Oosten van het leven worden beroofd omdat zij rijkdom bezitten die hen tot nu toe alleen ellende heeft bezorgd. Door de olievelden onder hun voeten, is het hen

Lokale journalisten maken balans op van burgerslachtoffers in Noord-Syrië

Op 9 oktober lanceerde Turkije een aanval op Rojava, een autonome en overwegend door Koerden bewoonde regio in het noorden en noord-oosten van Syrië. Deze operatie kwam niet als een verrassing. Zo heeft de Turkse president Recep Tayyıp Erdoğan verschillende keren gedreigd dat zo’n operatie in het verschiet lag. De Koerdische Rode Halve Maan (een humanitaire organisatie die onder meer actief is in de stad Kobane in Noord-Syrië, red.) heeft de balans opgemaakt en stelt dat de aanvallen in de grensregio het leven hebben gekost aan ruim 550 burgers en dat 1.100 personen gewond zijn geraakt. Oorlogsmisdaden Verschillende journalisten die

Symbolische acties

Hoeveel wapens heeft turkije (de kleine letter t is een bewuste keuze) nodig om een stad te vernietigen? De militaire invasie van turkije in Noord-Syrië is een week oud. Er zijn honderden doden gevallen en honderdduizenden mensen ontheemd. Er is sprake van een humanitaire ramp, maar de EU komt niet verder dan halfzachte sancties. De droom van een Koerdische democratische staat, die na jaren van uitzichtloosheid eindelijk was opgebloeid, is verwoest. De Koerdisch-Syrische politica Hevrin Khalaf, secretaris-generaal van de partij Toekomst Syrië, is zonder proces in de woestijn vermoord. Het is een boodschap van de patriarchale turkse regering: wij hebben
Bashar al-Assad, foto: Kremlin.ru

In het hoofd van Bashar al-Assad

Zaterdagochtend slaakte president Assad een zucht van verlichting. De westerse aanval die zojuist had plaatsgevonden was beperkt, en het Westen had verklaard dat er geen verdere aanvallen zouden volgen. Donderdagavond lag dat nog anders. Het had hem angst aangejaagd. maar hij probeerde zich te beheersen en rustig te blijven. Trump leek weliswaar terug te krabbelen, maar de Britse premier May benadrukte dat Assad echt moest worden afgestraft voor de inzet van chemische wapens op de rebellenenclave Douma vorige week. Eigenlijk begrijpt hij niet waarom de westerse wereld ditmaal zo boos is. Hij doet toch niets nieuws? Ook in het verleden

De twee joden in mijn huis

Misschien is het niet mijn recht om mensen in te delen naar religie. Vooral als ze dat, zoals ikzelf, niet willen of weigeren hun identiteit te beperken tot hun religieuze dimensie. Maar hier wil ik dat wel doen, want twee mensen die ik heb ontmoet, hebben me geholpen een bredere kijk op de mensheid te ontwikkelen. De eerste is een jonge Franse vrouw, de vriendin van mijn broer die in Parijs woont. Hij vertelde me dat zij samen bij mij op bezoek zouden komen. Ik voelde me onzeker toen hij vertelde dat zijn vriendin joods is. Het was de eerste

Het is de eer

Kortgeleden vertelde een Syrische vluchteling in Duitsland, in een live-uitzending op Facebook, hoe hij zijn ex-vrouw met een mes had doodgestoken. Hij sprak met bloed op zijn gezicht en handen. Naast hem stond een van zijn zonen. De man had zijn vrouw vier keer in de nek gestoken. Hij omschreef zichzelf als een ‘dappere man’ en noemde zijn daad een 'boodschap' aan alle vrouwen die hun echtgenoten woedend maken. Hen zal eenzelfde lot treffen als als zijn vrouw, waarschuwde de man. Het was niet de eerste keer dat een gevluchte Syrische vrouw het slachtoffer werd van haar echtgenoot. Er waren