Home > Syrië (Page 2)

Lokale journalisten maken balans op van burgerslachtoffers in Noord-Syrië

Op 9 oktober lanceerde Turkije een aanval op Rojava, een autonome en overwegend door Koerden bewoonde regio in het noorden en noord-oosten van Syrië. Deze operatie kwam niet als een verrassing. Zo heeft de Turkse president Recep Tayyıp Erdoğan verschillende keren gedreigd dat zo’n operatie in het verschiet lag. De Koerdische Rode Halve Maan (een humanitaire organisatie die onder meer actief is in de stad Kobane in Noord-Syrië, red.) heeft de balans opgemaakt en stelt dat de aanvallen in de grensregio het leven hebben gekost aan ruim 550 burgers en dat 1.100 personen gewond zijn geraakt. Oorlogsmisdaden Verschillende journalisten die

Symbolische acties

Hoeveel wapens heeft turkije (de kleine letter t is een bewuste keuze) nodig om een stad te vernietigen? De militaire invasie van turkije in Noord-Syrië is een week oud. Er zijn honderden doden gevallen en honderdduizenden mensen ontheemd. Er is sprake van een humanitaire ramp, maar de EU komt niet verder dan halfzachte sancties. De droom van een Koerdische democratische staat, die na jaren van uitzichtloosheid eindelijk was opgebloeid, is verwoest. De Koerdisch-Syrische politica Hevrin Khalaf, secretaris-generaal van de partij Toekomst Syrië, is zonder proces in de woestijn vermoord. Het is een boodschap van de patriarchale turkse regering: wij hebben
Bashar al-Assad, foto: Kremlin.ru

In het hoofd van Bashar al-Assad

Zaterdagochtend slaakte president Assad een zucht van verlichting. De westerse aanval die zojuist had plaatsgevonden was beperkt, en het Westen had verklaard dat er geen verdere aanvallen zouden volgen. Donderdagavond lag dat nog anders. Het had hem angst aangejaagd. maar hij probeerde zich te beheersen en rustig te blijven. Trump leek weliswaar terug te krabbelen, maar de Britse premier May benadrukte dat Assad echt moest worden afgestraft voor de inzet van chemische wapens op de rebellenenclave Douma vorige week. Eigenlijk begrijpt hij niet waarom de westerse wereld ditmaal zo boos is. Hij doet toch niets nieuws? Ook in het verleden

De twee joden in mijn huis

Misschien is het niet mijn recht om mensen in te delen naar religie. Vooral als ze dat, zoals ikzelf, niet willen of weigeren hun identiteit te beperken tot hun religieuze dimensie. Maar hier wil ik dat wel doen, want twee mensen die ik heb ontmoet, hebben me geholpen een bredere kijk op de mensheid te ontwikkelen. De eerste is een jonge Franse vrouw, de vriendin van mijn broer die in Parijs woont. Hij vertelde me dat zij samen bij mij op bezoek zouden komen. Ik voelde me onzeker toen hij vertelde dat zijn vriendin joods is. Het was de eerste

Het is de eer

Kortgeleden vertelde een Syrische vluchteling in Duitsland, in een live-uitzending op Facebook, hoe hij zijn ex-vrouw met een mes had doodgestoken. Hij sprak met bloed op zijn gezicht en handen. Naast hem stond een van zijn zonen. De man had zijn vrouw vier keer in de nek gestoken. Hij omschreef zichzelf als een ‘dappere man’ en noemde zijn daad een 'boodschap' aan alle vrouwen die hun echtgenoten woedend maken. Hen zal eenzelfde lot treffen als als zijn vrouw, waarschuwde de man. Het was niet de eerste keer dat een gevluchte Syrische vrouw het slachtoffer werd van haar echtgenoot. Er waren

De opkomst van het salafisme in Syrië

Goed artikel? Doneer via Blendle! De islam vormt dikwijls een fundamenteel onderdeel van het leven van de mensen in het Midden-Oosten. In het verleden schepten Syrische intellectuelen vaak op over de gematigde religiositeit in hun land; een vorm van islam die zich niet bemoeit met de politiek en het persoonlijke leven van de mensen, en die verschilt van de Saoedische extremistische, salafistische religiositeit. Het is waar dat in Syrië de gematigde islam de officiële islam was die werd gesteund door de prominente, religieuze geleerden en de bovenklasse van de handelaren in de grote steden zoals Damascus en Aleppo. Maar op

Familie in diaspora

Meer van RFG Magazine lezen? Doneer via Blendle! ‘Elke dag word ik vroeg wakker en smeek ik God dat hij me met jullie herenigt of met tenminste één van jullie of met één kind van jullie kinderen. Maar ik weet dat ik in mijn eentje zal sterven voordat ik jullie zie.’ Dit waren de laatste zinnen die ik via WhatsApp hoorde van mijn moeder, die met mijn broer onderdak had gevonden in een schuilplaats voor ontheemden in Aleppo nadat haar huis vernietigd was. Haar stem verdween doordat daar de internetverbinding werd verbroken. Pas na een aantal dagen stuurde zij opnieuw

Een sjaal in de rechtbank

Vertaling: Badr Abalhaj Dit verhaal maakt deel uit van de verhalenbundel ‘Awdat al-tafasil’ (De terugkeer van de details). In Syrië werd publicatie van de bundel niet toegestaan.  Ik stond met mijn vriend op het vliegveld van dat verre land. Na lange jaren van afwezigheid was ik onderweg, terug naar Syrië. Jaren waarin mijn oppositie tegen het bewind was opgedroogd. Waarin ik de kleuren was vergeten van de rode boeken, die het vuur in mijn poriën aanwakkerden, op weg naar een rode revolutie. Ik was uit Syrië gevlucht in een periode waarin veel van mijn vrienden gevangen werden genomen. Ik vluchtte om

Plots worden wíj het gesprek van de dag

Goed artikel? Doneer aan RFG Magazine met de donatiebutton onderaan! Onder een spervuur van kogels en dekens van bommen verlaten we in maart 2013 Aleppo, een stad in het noordwesten van Syrië, en trekken we van het ene huis naar het andere met onze laatste spullen in kleine koffers. Op de vlucht voor het Syrische regime, dat de Arabische Lente niet wil laten bloeien. In onze armen een pasgeboren kind op weg naar een land zonder naam, zonder zonlicht en zonder warmte. Ons kind heeft geen stabiele plek in die overvolle huizen. Op zijn kleine gezicht is plaats voor veel