Home > Poëzie en Fictie > Verberg je glimlach

Het werd van hem verondersteld dat hij zijn glimlach verborg en niet om anderen zou geven. Er was hem verteld dat als hij geen genegenheid toonde, anderen juist meer tot hem aangetrokken zouden zijn. Hij droeg ijzeren kleding.

Hij was bang dat een aai of oogcontact zijn huid of hart zou raken. Hij was bang om zijn blik in de ogen van de ander te zien. Ogen waren voor hem concentrische cirkels met in het middelpunt een oneindig zwarte kern. Hij was bang om in deze afgrond te vallen en daardoor de scherpe diepte van mensen te raken.

Hij stond voor de spiegel in de winkel en paste de hoed en probeerde zich ervan te overtuigen dat hij een hoed kocht voor de sier, maar wist dat hij zijn ogen eronder wilde plaatsen.